agenda de pluie*

ไปเจาะเลือดมาแล้วคับผม...
ปรากฎว่าในเลือดมี TB* และ DB* สูงผิดปกติ
สรุปได้ว่า เราเป็นโรคดีซ่านในขั้นต้นนั่นเอง
เนื่องจากการพักผ่อนไม่เพียงพอ
รับประทานอาหารไม่ตรงเวลา
และตับเกิดอาการขาดน้ำตาล
ส่งผลให้เราไม่สามารถกินของมันๆได้ไปพักใหญ่
รวมทั้งต้องกินน้ำหวานมากๆ เรียกได้ว่าต้องกินต่างน้ำทีเดียว
และต้องพักผ่อนให้เพียงพอ ไม่หักโหมจนเกินไป
แหะๆๆ ญาติสนิทมิตรสหายเป็นห่วงกันยกใหญ่
ส่งยาบำรุง และแนะนำวิธีรักษากันมากมาย
ก็ขอบคุณนะคะ ที่เป็นห่วง หนูจะดูแลตัวเองให้ดีกว่านี้ค่ะ!!

สำหรับคนที่สงสัย อะไรคือ TB และ DB

TB (Total Bilirubin)
คือ สารน้ำดี ทั้งหมด ในกระแสเลือด
ปกติ ค่า TB จะสูงไม่เกิน 1.5 mg%
ถ้ามีมาก เรียกว่ามีภาวะ ดีซ่าน(Juandice)
มีอาการตาเหลืองตัวเหลือง ซึ่งเกิดได้จากทั้งโรคจากตับ
หรือนิ่วในระบบท่อน้ำดี หรือโรคที่มีการแตกตัวหรือ
ทำลายเม็ดเลือดแดงมากผิดปกติก็ได้

DB (Direct Bilirubin)
คือ สารน้ำดี ชนิดที่ได้รับการเปลี่ยนแปลงที่ตับแล้ว
(เป็นพวกที่ละลายในน้ำ) คนปกติ จะมี DB ไม่เกิน 0.5 mg %

จากการตรวจเลือดของเรามีค่า TB 2.5 mg% และมี DB 0.5 mg%
พอดีเป๊ะ นั่นหมายความว่า...?? อันตรายแล้ว 55+

ตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงรักษาตัว
ต้องพยายามกินเยอะๆ ถึงแม้ว่าไม่อยาก
เป็นอุทาหรณ์ให้กับเพื่อนๆที่หักโหมเรียนหนังสือ
อย่าลืมทานข้าวให้ครบด้วยนะคะ
อย่าทานแต่นม หรือขนมปังอย่างเดียว
(หรือแย่ที่สุด ไม่ทานอะไรเลย)
รักตัวเองให้เยอะๆนะคะ สุขภาพของเราต้องมาอันดับหนึ่ง
เรื่องอื่นต้องมาทีหลังค่ะ!!!!

สำหรับเธอ...
ขอบคุณมากๆสำหรับหลายๆวันที่ผ่านมา
ที่เธอพยายามดูแลเราอย่างดี
จนเกือบจะเป็นเหมือนอย่างที่เคยเป็น
เหมือนตอนที่เป็นแฟนกัน เราขอบคุณมากนะ
ตอนนี้เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเรารู้สึกดีขึ้นรึยัง
เราคงต้องทบทวนตัวเองอีกนิดอ่ะนะ
หวังว่าเธอคงรอเราได้อ่ะ
แต่ที่รู้แน่ๆ ความรู้สึกดีๆที่มีให้มันค่อยๆกลับมาแล้ว
ถึงมันจะไม่ทั้งหมด แต่ก็เป็นสัญญาณที่ดีใช่มั๊ย?
ขอบคุณนะคะ....

ความรักที่เรามีให้เธอมันไม่น้อยลงหรอก
แค่มันถูกบดบังไปด้วยความรู้สึกไม่ดีบางอย่างเท่านั้น
ถ้าค่อยๆทำลายความรู้สึกแย่ๆนั้นไป
มันก็คงจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม
เราอยากเชื่อใจเธออีกครั้งนะ
เธอจะทำให้เราเชื่อใจได้มั๊ย?

รักเธอแต่กลัวช้ำใจ เหมือนที่เคยเจ็บมา
อยากถามเธอสักครั้งได้มั๊ย...??
ถ้าจะบอกรักไป ถ้าจะฝากหัวใจ เธอจะยอมหรือเปล่า?
วอน...ให้เธอดูแลหัวใจ และจะไม่ปล่อยฉันไว้...
ให้เหงาเดียวดายอย่างเคย....
เจ็บช้ำ...จากรักเดิมที่เคยหายไป
วันและคืนปวดร้าวเท่าไร...ไม่ลืม...
อยากรู้ว่าเธอจริงจังหรือเปล่า
รักของเราจะเป็นอย่างไร...อยากรู้...

ความจริงก็เข้าใจนะว่าความรักมันก็ต้องมีทั้งสุขและทุกข์
แต่มันก็ต้องคละเคล้ากันไปใช่มั๊ย?
พอมันทุกข์มากกว่า มันก็ชักเข็ดขยาดกับความรัก
จนอยากจะหนีจากมันไป...กลัวว่ามันจะมาทำร้ายตัวเองอีก
แต่สักวัน...เราจะกลับไปเป็นอย่างเดิม....เราสัญญา...

ปล. ช่วงนี้ดูแลตัวเองดีๆ กินข้าวเยอะๆ
ไว้น้ำหนักเท่าเดิมแล้วค่อยคุยกัน โอเค?? ^_^