agenda de pluie*

แอบมาอัพตอนเช้า... ไม่ค่อยอยากให้ใครอ่าน แต่อยากจะจำวันเวลานี้ๆเอาไว้

คนเรากว่าจะรู้จักกัน ได้ศึกษานิสัยใจคอ สนิทกัน รักกันและเป็นแฟนกัน?
มันอาศัยเวลามากเนอะ จะเป็นวัน เป็นสัปดาห์ เป็นเดือน เป็นปี?
แต่ว่าการจบความสัมพันธ์แบบนั้น มันกินเวลาไม่ถึงนาทีเลยมั้ง...
เรียบง่ายจัง...

เป็นการเลิกกันครั้งแรกที่ไม่ได้ร้องไห้แม้แต่นิดเดียว แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่ารู้สึกยังไง
แต่ยังไงก็ตาม เราก็ยังมีเวลาเหลืออยู่อีก 1 อาทิตย์ก่อนการสอบความถนัดที่เหลืออยู่
หน้าที่ของเราตอนนี้คือการทำตัวเองให้กลับไปเป็นเหมือนเดิมให้ได้ ก่อนสอบ!!!

มีแต่คนบอกให้ทำใจ? จะว่าไปมันก็ไม่ค่อยง่ายเลยเนอะ แต่ยังไงก็จะทำให้ได้
ขอบคุณสำหรับความเป็นห่วงของทุกคน...บางคนก็อาจจะยังไม่รู้เรื่อง
เราจะบอกต่อเมื่อเราพร้อม....

.
.
.

เมื่อคืนแอบนอนไม่หลับ แอบคิดมาก แอบรู้สึกไม่ปกติ... มันคงเป็นธรรมดาล่ะมั้ง
กับเวลา 2 ปีกว่าๆที่ผ่านมา จะทำให้ชินเลย คงยาก
แต่ที่ไม่อยากให้เกิดขึ้นเลย...คือความรู้สึกเหมือนเสียอะไรไปซักอย่าง (จะว่าไปมันก็จริง)
มันอาจจะทำให้เราตัดสินใจไม่เด็ดขาดเพียงพอ...

หวังว่าเราจะเป็นเหมือนเดิมได้ในเร็ววันนี้
อนาคตยังอีกไกล....ขอให้มันสดใสเหมือนท้องฟ้าหน้าร้อนละกัน : )

SPECIAL THANKS

. ขอบคุณรอย สำหรับทุกวินาทีใน 2 ปีกว่าๆที่ผ่านมา มีทั้งสุขแล้วก็ทุกข์ปนๆกันไปเนอะ
ขอบคุณมากๆ สำหรับทุกอย่างจริงๆ ให้สาธยายคงไม่หมด
ที่ผ่านมาถ้ามีอะไรไม่พอใจ โกรธ หรืออะไรก็ตาม ให้แล้วๆกันไปนะ
. ขอบคุณเดียร์ที่เข้ามาถาม เป็นห่วง และให้กำลังใจ
. ขอบคุณเบสที่ฟังเราบ่นมาตลอด
. ขอบคุณหยก...ชั้นเข้าใจแกดีเลยหว่ะ
. ขอบคุณ BuBuBaBa ชั้นยังมีพวกแกใช่มั๊ย? ขอบคุณที่เป็นเพื่อนกันเนอะ
. ขอบคุณน้องสาวสุดที่รัก (?) ที่คอยโทรมาถาม เจ๊ไม่เป็นไรแล้วนะ (มั้ง)
. ขอบคุณป๊า ม๊า ที่เอื้อเฟื้อที่นอนให้ตอนกลางคืน และไม่ถามไถ่ซักคำว่าเป็นอะไร แต่ปลอบและให้กำลังใจ
. ขอบคุณพี่นนท์ ที่คอยปลอบ คอยให้กำลังใจ ถึงไม่ค่อยได้คุยกัน แต่ก็ยังเข้าใจกันได้ดีเนอะ
ฝนจะพยายามทำให้ได้อย่างที่สัญญาไว้ ขอบคุณที่คอยฟังเวลาฝนพล่าม บ่น ร้องไห้?
ขอบคุณสำหรับคำว่า "อย่าคิดมาก" ขอบคุณสำหรับหลายๆอย่างเลย
ยังไงพี่นนท์ก็ยังเป็นพี่ชายที่น่ารักคนเดิมสำหรับฝนจริงๆ...