agenda de pluie*

วันนี้หลายๆที่คงจะฝนตก บ้านเราก็ตก เมื่อตอนเย็นมานี่เอง
ตกอย่างกับฟ้ารั่ว.. ก็เลยคิดว่าวันนี้จะต้องแกร่วแน่ๆ
แต่พอฝนหยุดตก เราได้เห็นท้องฟ้าสีใหม่ บรรยากาศแบบใหม่
ทั้งๆที่มันก็เป็นสถานที่เดิมๆน่ะแหละ แต่แค่แสงสีที่ต่างออกไป
ก็ทำให้ความรู้สึกมันต่างกันได้ขนาดนี้....

วันนี้ท้องฟ้าสีเขียวอมเหลือง

ขับรถออกไปกินร้านเดิมๆ ตามถนนเส้นเดิมๆ
แต่เห็นสายรุ้งประดับอยู่บนท้องฟ้า
สายรุ้งขนาดใหญ่ ที่ไม่เคยเห็นมานานแล้ว

น่าแปลกที่การเห็นรุ้งกินน้ำครั้งสุดท้ายของเราคือที่น้ำตกหน้าพารากอน
ใครที่ผ่านไปแถวนั้นเวลาแดดเปรี้ยงๆคงจะเคยเห็นกันมาบ้างล่ะนะ

สายรุ้งที่เราเห็นวันนี้เป็นสายรุ้ง 2 ชั้นซ้อนกัน สวยมากๆ

แต่เมื่อแสงแดดหมด ก็เป็นธรรมดาที่รุ้งจะต้องค่อยๆเลือนหายไป
น่าเสียดาย ที่ความสวยงามแบบนั้นอยู่ได้ไม่นาน

ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้เห็นอีก...

วันนี้ไปกินข้าวกับเด็กผู้หญิงคนนึง ที่กำลังจะย้ายไปอยู่ออสเตรเลีย
เรารู้จักเค้ามาก็นานแล้ว แต่การพบกันครั้งแรก ไม่ประทับใจเท่าไหร่
เราคิดว่าเค้าเป็นคนแก่แดด ไม่รู้จักกาลเทศะ และไม่น่ายุ่งด้วยคนนึง

เค้าไม่เคยเรียกเราว่า "พี่" เลยแม้แต่ครั้งเดียว
ถึงแม้ว่าอายุห่างกันเกือบรอบก็ตาม

วันนี้พึ่งจะรู้ความจริง และเปลี่ยนมุมมองที่เรามีต่อเค้าโดยสิ้นเชิง

เค้ากำลังจะกลับออสเตรเลีย ไปอยู่กับแม่ของเค้า ที่ไม่ได้เจอหน้ากันมากว่า 2 ปีแล้ว
ทั้งๆที่เป็นแม่ลูกกัน ส่วนพ่อไม่ต้องพูดถึง เพราะแยกทางกันนานแล้ว
เค้าจำไม่ได้ด้วยซ้ำ ว่าเจอพ่อครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่?
อยู่มา 2 ปี โดยมีอาม่าเป็นคนเลี้ยงดู และมาเล่นกับน้องสาวของเราบ่อยๆ
เด็กอายุไม่ถึง 10 ขวบ ต้องอยู่ห่างพ่อ ห่างแม่
นี่ล่ะมั้ง เป็นสาเหตุที่เค้าเข้ากับคนอื่นไม่ค่อยจะเก่ง

มาถึงตรงนี้แล้วเราก็รู้สึกไม่ดี ที่เคยมองเค้าไม่ค่อยดีมาตลอด
ทั้งๆที่จริงๆแล้ว เค้าก็มีเหตุผลของเค้าเหมือนกัน

รู้สึกดี ที่ก่อนจากกัน เค้ายอมเรียกเราว่า "พี่" เป็นครั้งสุดท้าย

ไม่รู้จะได้เจอกันอีกเมื่อไหร่

อาจจะเป็น...วันที่สายรุ้งพาดผ่านท้องฟ้าสีเขียวอมเหลือง
เหมือนอย่างวันนี้...ก็เป็นได้นะ

ขอให้เรโกะ โชคดี กับชีวิตที่ออสเตรเลียนะคะ